Niegrzeczne czy nadpobudliwe – porozmawiajmy o ADHD

Definicja: czym jest ADHD? 

ADHD to zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytami uwagi. Charakterystyczny dla zaburzenia jest brak równowagi między procesami pobudzenia i hamowania procesów nerwowych.  Mówiąc o istocie ADHD można wyróżnić trzy obszary:  Nadruchliwość, dla której charakterystyczny jest przymus poruszania się. Dziecko ciągle się wierci, jest nadmiernie gadatliwe i nie potrafi dostosować zachowania do okoliczności.  Zaburzenia funkcji uwagowych polegające na deficytach w obrębie funkcji uwagowych. Przejawiają się m.in. trudnością w koncentracji czy selektywności uwagi. Dziecko nie potrafi skupić się przez dłuższy czas na jednej czynności, łatwo się rozprasza i ma problem z zakończeniem zadania.  Nadmierna impulsywność oscyluje wokół problemów z kontrolą poznawczą. Cechują ją szybkie reakcje, zachowania ryzykowne czy nieprzemyślane decyzje.  Dodatkowo, wśród osób z ADHD występują zaburzenia w sferze emocjonalno-społecznej. Przejawiają się m.in. nadwrażliwością i labilnością emocjonalną, niską samooceną oraz problemami w podtrzymywaniu relacji. Niekiedy stanowią one wynik niewłaściwego postępowania wobec dzieci z ADHD. 

W co (nie)wierzyć? Czyli mity dotyczące ADHD. 

Wokół tematyki ADHD urosło wiele mitów, które niekiedy mogą skutkować mylnym postrzeganiem osoby z ADHD, a co więcej mogą stać się przyczyną stygmatyzacji i nierównego traktowania. Ponadto wierząc w przesłanki odnośnie zaburzenia możemy je bardzo łatwo zbagatelizować. Wiąże się z tym późna diagnoza i opracowanie planu leczenia. 

Najbardziej znane mity dotyczące ADHD: 

  1. ADHD dotyczy tylko chłopców.
  2. Przyczyną ADHD jest złe wychowanie. 
  3. Dzieci z ADHD nie mają przyjaciół. 
  4. Dziecko nie jest chore, jest po prostu niegrzeczne. 
To tylko niektóre z twierdzeń krążących wokół tematyki ADHD, które powtarzane wielokrotnie stają się dla laików wiarygodne. Bardzo ważne, jak w przypadku wszelkich form stereotypów, jest ich przełamywanie. 

Diagnoza jako początek drogi. 

W przypadku, kiedy zaczniemy podejrzewać u dziecka ADHD konieczna jest rozmowa z rodzicami i konsultacja ze specjalistami. Prawidłowo postawiona diagnoza i sporządzenie planu pracy to podstawa. Należy zrozumieć, że problemy jakie przejawia dziecko nie wynikają z jego złośliwości. Nadpobudliwość psychoruchowa z deficytami uwagi jest chorobą, która wymaga od nas dużego zrozumienia i umiejętności dostosowania się do potrzeb dziecka.   Tematyka ADHD jest niezwykle obszerna i nie sposób poruszyć wszystkich zagadnień naraz. Zachęcamy do obserwowania nas na Facebook ’u i regularnego odwiedzania bloga. Dodatkowo, już niedługo rusza starannie opracowana platforma kursowa poświęcona między innymi tematyce ADHD – nie chcecie tego przegapić! 

Ta witryna używa plików cookie, aby móc wyświetlać Tobie najlepiej dopasowane treści. Dowiedz się więcej o polityce plików cookie