Blog

Zachowania prowokacyjne u nastolatka mogą być spowodowane przez wiele czynników. Kluczową kwestią są tutaj zmiany zachodzące w mózgu w okresie dojrzewania. Narząd ten w okresie dojrzewania przechodzi intensywną przebudową, zwłaszcza kora mózgowa, która odpowiedzialna jest za podejmowanie decyzji, ocenę ryzyka i przewidywanie konsekwencji. Z tego powodu młodzi ludzie często wydają się bardziej impulsywni i mają…

ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej, jest zaburzeniem często źle zrozumianym przez społeczeństwo. Na temat ADHD krążą różnego rodzaju mity, które mogą wpływać na postrzeganie osób z tym zaburzeniem oraz na jakość ich życia. W tym artykule rozwiewamy najpopularniejsze mity na temat ADHD, czyli zespołu nadpobudliwości psychoruchowej. 

Rozpoznanie ADHD jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniej opieki i wsparcia dziecku. Przyjrzenie się objawom i zrozumienie ich znaczenia może pomóc rodzicom, nauczycielom i specjalistom w identyfikacji i zdiagnozowaniu ADHD. W tym artykule dzielimy się trzema objawami (zaburzeniami zachowania) mogącymi świadczyć o ADHD.

Przedszkole to miejsce, w którym dzieci często po raz pierwszy rozstają się na dłużej z rodzicami, przebywają kilka godzin, uczą się samodzielności i przestrzegania norm społecznych, zaczynają budować swoją tożsamość, dostrzegają podobieństwa i różnice wśród ludzi, kształtują swoją osobowość, a także nawiązują pierwsze przyjaźnie.

Istnieje wiele błędnych założeń na temat funkcjonowania dzieci ze spektrum z autyzmu. Stereotypy przyczyniają się do stygmatyzacji osób ze spektrum i nierzadko tym samym do wykluczania ich z grup społecznych.

Emocje charakteryzuje różna dynamika i siła. Dzieci na różnych etapach rozwoju będą inaczej radziły sobie z regulacją emocjonalną. Niekiedy odpowiedzią na trudne dla dziecka emocje może być rzucanie się na ziemię, krzyk czy płacz. W innych sytuacjach może być to wycofanie z kontaktu i lęk.

Najogólniej mówiąc współpraca to zdolność do współdziałania z innymi. Opiera się na wzajemnych relacjach i koncentruje na działaniu na rzecz danej grupy. Działania oparte na współpracy zmierzają do realizacji wspólnych celów i stanowią zespołowe rozwiązywanie problemów.

Podążając za słowami Marii Oleś (2018) – asertywność jest jedną z centralnych umiejętności społecznych. Polega na podejmowaniu decyzji i działań spójnych z własnymi pragnieniami, potrzebami, celami i emocjami przy jednoczesnym poszanowaniu i braku naruszenia przestrzeni innych osób.

Człowiek jest istotą społeczną. Najprościej mówiąc, oznacza to, że do funkcjonowania i prawidłowego rozwoju potrzebuje innych ludzi. Satysfakcjonujące relacje są uzależnione od tego, jak jednostka postrzega siebie samego. Świadomość własnych mocnych i słabych stron, potrzeb czy umiejętność zauważenia różnic i podobieństw pomiędzy sobą a innymi ludźmi są punktem wyjścia do prawidłowego regulowania interakcji społecznych.

Najintensywniejszy czas rozwoju teorii umysłu ma miejsce w wieku przedszkolnym. Coraz częstsze interakcje z innymi wpływają na proces socjalizacji i zdobywanie doświadczeń społecznych, a co za tym idzie na kształtowanie wyobrażeń dotyczących otaczających nas osób. W kolejnych latach dzieci przechodząc przez naturalny trening umiejętności społecznych doskonalą swoje zdolności w tym zakresie.

Kluczową kwestią interakcji międzyludzkich jest porozumiewanie się z innymi. Wysyłanie i odbieranie komunikatów – zarówno werbalnych i niewerbalnych – bardzo często stanowi trudność dla osób biorących udział w zajęciach TUS.

Normy społeczne towarzyszą każdemu z nas na co dzień. Chcąc funkcjonować w społeczeństwie jesteśmy niejako zobowiązani do ich przestrzegania. Już małe dzieci są uczone obowiązujących w danej kulturze zasad i pod czujnym okiem rodziców czy opiekunów stopniowo coraz to swobodniej zaczynają się poruszać w świecie norm społecznych.