Styl komunikacji w spektrum autyzmu wynika z odmiennego przetwarzania informacji społecznych i sensorycznych. Zaburzenia ze spektrum autyzmu obejmują różnice w komunikacji, regulacji emocji i interakcjach społecznych, dlatego dziecko może komunikować się poprzez echolalię, komunikację alternatywną lub zachowanie. Artykuł wyjaśnia, jak rozumieć te style, jakie pełnią funkcje oraz jak wspierać dziecko ze spektrum autyzmu bez wygaszania jego naturalnych sposobów wyrażania siebie.
Wstęp
Czy masz ucznia, który mówi cytatami z bajek zamiast odpowiadać na pytania? Czy pracujesz z dzieckiem, które milczy, ale jego ciało wyraźnie pokazuje napięcie? A może spotykasz się z zachowaniami, które są interpretowane jako bunt, choć intuicyjnie czujesz, że to komunikat?
Zaburzenia ze spektrum autyzmu wpływają na sposób, w jaki dziecko buduje relacje i przetwarza język. To nie jest brak chęci kontaktu. Spektrum zaburzeń autyzmu oznacza inny styl odbierania i przekazywania informacji. W praktyce klinicznej widzimy, że spektrum autyzmu obejmuje ogromną różnorodność – od dzieci niewerbalnych po osoby wysoko funkcjonujące, u których dawniej rozpoznawano Zespół Aspergera.
W tym artykule przyjrzymy się trzem stylom komunikacji charakterystycznym dla spektrum autyzmu: echolalii, komunikacji alternatywnej i komunikacji przez zachowanie. Pokażę, jak je czytać i jak budować relację opartą na zrozumieniu.
Czym są zaburzenia ze spektrum autyzmu?
Pierwsze opisy kliniczne przedstawił Leo Kanner, opisując autyzm dziecięcy jako całościowe zaburzenie rozwoju. Równolegle Hans Asperger opisywał dzieci o specyficznym profilu społecznym i poznawczym, dziś kojarzonym z nazwą Zespół Aspergera.
To Lorna Wing wprowadziła pojęcie spektrum, podkreślając różnorodność spektrum autyzmu. Aktualnie klasyfikacja ICD-11 traktuje spektrum autyzmu jako jedno rozpoznanie z określeniem poziomu wsparcia.
Spektrum autyzmu obejmuje:
- Trudności w interakcjach społecznych
- Zaburzenia komunikacji
- Ograniczone i powtarzalne wzorce zachowań
- Różnice sensoryczne (nadwrażliwość sensoryczna lub niedowrażliwość sensoryczna)
Coraz częściej mówimy o neuroróżnorodności,naturalnej różnicy w funkcjonowaniu mózgu, którą symbolizuje tęczowy symbol nieskończoności.
Styl 1: Echolalia – komunikacja, która ma funkcję
Jednym z najbardziej niezrozumianych zjawisk w spektrum zaburzeń autyzmu jest Echolalia.
Jak podkreśla Joanna Węglarz: „Nie ma takiej opcji, że ktoś się nie komunikuje. Jeżeli ktoś jest aktywny i czujny, to się komunikuje – tylko niekoniecznie werbalnie.”
Aktualny przegląd literatury wskazuje, że częstość echolalii u dzieci i młodzieży z ASD waha się od około 25% do nawet 91%, w zależności od metodologii badania, co pokazuje, jak powszechne jest to zjawisko w spektrum autyzmu.
Echolalia może:
- potwierdzać odbiór komunikatu,
- regulować napięcie emocjonalne,
- pomagać w przetwarzaniu języka,
- pełnić funkcję społecznego skryptu,
- sygnalizować przeciążenie.
Zamiast ją wygaszać, warto zadać pytanie: jaką funkcję pełni w tej sytuacji?
Styl 2: Komunikacja alternatywna – równorzędny system
Około 25–30% osób w spektrum autyzmu pozostaje minimalnie werbalnych. To nie oznacza braku potrzeby komunikacji.
Komunikacja alternatywna obejmuje:
- systemy obrazkowe,
- komunikatory elektroniczne,
- gesty i symbole.
Mit, że komunikacja alternatywna blokuje rozwój mowy, nie znajduje potwierdzenia w badaniach. W rzeczywistości zwiększa poczucie sprawczości i redukuje frustrację.
Spektrum autyzmu potrzebuje skutecznego systemu komunikacji w każdej przestrzeni, zarówno w domu, szkole i terapii.
Styl 3: Zachowanie jako komunikat
Spektrum autyzmu obejmuje różnice w regulacji sensorycznej i emocjonalnej. Zachowania takie jak krzyk, wycofanie czy stereotypie ruchowe często są próbą regulacji.
- Jeśli dziecko zatyka uszy – może doświadczać nadwrażliwości sensorycznej.
- Jeśli ignoruje bodźce – może występować niedowrażliwość sensoryczna.
- Jeśli pojawiają się Obsesyjne zachowania – mogą pełnić funkcję regulacyjną.
Zanim zaczniemy wygaszać zachowanie, warto je odczytać jako komunikat.

Jak czytać style komunikacji w spektrum autyzmu?
| Styl komunikacji | Co widzimy? | Co to może oznaczać? |
|---|---|---|
| Echolalia | Powtarzanie fraz | Regulacja emocji, przetwarzanie języka, potwierdzenie kontaktu |
| Komunikacja alternatywna | Obrazki, gesty, komunikator | Skuteczny system wyrażania potrzeb |
| Zachowanie | Krzyk, wycofanie, stereotypie | Przeciążenie sensoryczne, lęk, potrzeba przewidywalności |
Wsparcie i rozwój kompetencji społecznych
Diagnoza spektrum autyzmu opiera się na kryteriach DSM-5 oraz ICD-11. Wczesne sygnały ASD obejmują ograniczone interakcje społeczne i trudności w komunikacji.
Wsparcie może obejmować:
- Terapia behawioralna
- Terapia logopedyczna
- Terapia integracji sensorycznej
- Terapia psychologiczna
- Terapia zajęciowa
Jeśli chcesz pogłębić temat, zobacz: Cykl webinarów „Podstawy o autyzmie” oraz Kurs „Dziecko z autyzmem – sposoby pracy i budowania relacji podczas zajęć”
Powiązane artykuły:
📌 Mity na temat autyzmu
📌 TUS dla dzieci z autyzmem – praktyczne wskazówki
Obejrzyj odcinek na naszym kanale Fabryka Relacji w YouTube:
Pytania i odpowiedzi:
Czy echolalia zawsze oznacza spektrum autyzmu?
Nie. Echolalia występuje również w typowym rozwoju językowym, szczególnie u małych dzieci, które uczą się mowy poprzez powtarzanie zasłyszanych fraz. W spektrum autyzmu utrzymuje się jednak dłużej i często pełni bardziej złożone funkcje – takie jak regulacja emocji, przetwarzanie informacji czy podtrzymywanie kontaktu społecznego. Sama obecność echolalii nie jest wystarczająca do rozpoznania spektrum autyzmu, zawsze oceniamy całościowy obraz funkcjonowania dziecka.
Czy Zespół Aspergera jest nadal diagnozowany?
W aktualnych klasyfikacjach diagnostycznych ICD-11 oraz DSM-5 Zespół Aspergera nie funkcjonuje jako odrębna jednostka diagnostyczna. Obecnie mieści się w kategorii spektrum autyzmu, z określeniem poziomu wsparcia oraz profilu funkcjonowania. Oznacza to zmianę sposobu klasyfikowania, a nie zanegowanie specyficznego profilu trudności i mocnych stron tych osób.
Czy maskowanie jest bezpieczne?
Maskowanie, czyli świadome lub nieświadome ukrywanie trudności w interakcjach społecznych, może chwilowo ułatwiać funkcjonowanie w środowisku neurotypowym. Długoterminowo jednak wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń lękowych, wyczerpania emocjonalnego i obniżonego poczucia tożsamości. Dlatego w pracy terapeutycznej ważne jest wspieranie autentycznej komunikacji, a nie wyłącznie uczenie dostosowywania się do norm.
Podsumowanie
Rozpoczęliśmy ten artykuł od pytań o to, dlaczego dziecko mówi cytatami, milczy lub komunikuje się przez zachowanie. Odpowiedzi pokazują, że spektrum autyzmu obejmuje odmienne przetwarzanie informacji i emocji – to zagadnienie wymaga wiedzy, uważności i indywidualnego podejścia.
Najważniejsze rzeczy, o których warto pamiętać:
- Każda forma komunikacji ma funkcję.
- Echolalia często reguluje napięcie i organizuje doświadczenie dziecka.
- Komunikacja alternatywna zwiększa samodzielność.
- Zachowanie bywa pierwszym sygnałem przeciążenia.
- Spektrum autyzmu wymaga rozumienia stylu dziecka, a nie wymuszania neurotypowych norm.
Źródła: Marom et al. (2024). Prevalence of Echolalia in Autism: A Rapid Review of Current Findings.
https://link.springer.com/article/10.1007/s40474-024-00311-0


